من ميگويم : شايد بعضى كه از حقيقت شرافت رسيدن بسعادت شهادت بىاطّلاع است اعتقاد چنين كند كه با چنين حال : ( با كشته شدن ) نتوان خدا را پرستش نمود آن كس كه چنين اعتقاد دارد مگر نشنيده است كه در قرآن است : ( قرآن راستگو ) كه طائفه‌اى با كشتن خود خدا را عبادت و پرستش نمودند خداى المؤمنين ميفرمايد : فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ : بسوى خداى آفريدگار خود باز گرديد و خود را بكشيد كه براى شما در پيشگاه آفريدگارتان همين بهتر است ، و شايد منشأ اين عقيده‌اش آن باشد كه از آيهء شريفه ( وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ : خود را با دست خود به هلاكت نيندازيد . مقصود كشته شدن است در صورتى كه چنين نيست و بلكه عبادت خداى المؤمنين با كشته شدن از بهترين وسايلى است كه شخص را بدرجات سعادت و نيكبختى مىرساند . صاحب مقتل مروىّ از مولاى ما امام صادق عليه السّلام در تفسير اين آية روايتى نقل نموده است كه قابل توجّه است .